የሃይማኖት እና የባህል ማንነት

የሃይማኖት እና የባህል ማንነት

“ግእዝ ማወቅ ክርስቲያን መሆን አይደለም፤ አረብኛ ማወቅም ሙስሊም መሆን አይደለም።” ሺህ ሰይድ

ይህ ሐሳብ ሚዛናዊ እና ጠቃሚ እይታን ያንጸባርቃል። የቋንቋ እና የሃይማኖት ግንኙነት ላይ ያለውን የተዛባ አመለካከት ማስተካከል የሁላችንም ሃላፊነት ነው። የሃይማኖት እሴቶች ከስም ወይም ከቋንቋ በላይ ናቸው። ሃይማኖትን የምንኖረው በልባችን እንጂ በመጠሪያ ስማችን አይደለም።

ለምሳሌ፣ ብዙዎቻችን ያገራችንን ስም ወደ አረብኛ ስሞች በመቀየር የበለጠ እስላማዊ እንደሆንን እንገምታለን። ሳዕዳ፣ ራውዳ እና ሙከሚል የሚሉ ስሞች የአረብኛ ስሞች እንጂ እስላማዊ ስሞች አይደሉም። በግብፅ፣ በሶሪያ እና በየመን እነዚህን ስሞች የሚጠቀሙ ኦርቶዶክስ ክርስቲያኖች አሉ።

ስለዚህ፣ ሀብታም፣ ጫልቱ እና ሌሎች ያገራችን ስሞች የሃይማኖት ማንነትን አይነኩም። ቋንቋችንን እና ባህላችንን እናክብር።

በተመሳሳይ ሁኔታ፣ ክርስቲያኖችም በዕብራይስጥ ስሞች ላይ ብቻ ማተኮር የለባቸውም። እግዚአብሔርን የሚያመሰግኑ እና መልካም ትርጉም ያላቸው ስሞች በየቋንቋችን ውስጥ አይጠፉም። ቋንቋችንን በማክበር እና በባህላዊ ስሞቻችን በመኩራት የሃይማኖት ማንነታችንን ማሳየት እንችላለን።

ሃይማኖት የምንገልጸው በስራችን፣ በአስተሳሰባችን እና በልባችን እንጂ በመጠሪያ ስማችን ብቻ አይደለም።

ስለዚህ፣ የራሳችንን ማንነት ጠብቀን፣ ቋንቋችንን እና ባህላችንን እያከበርን፣ የሃይማኖት እሴቶችን በተግባር እንኑር።